(via escapeforamomento6)

Nameen dude, nakakainis … Hoho.

Yung tipong yun yung kaisa-isang pinaka importante sa lahat ng binuksan mo tas mako-close mo lng unexpectedly. “AYYYYYYYYYYYY” yan na lng yung masasabi mo.

(“.

.”)

(‘_’)

(_ _)

aruuuuy.

Nagla-lunch kami nina Sharmaine, Robina, Michelle at Jm sa SM-B kanina, nang may makita ako….

**Siya ba yun??**

*iling-iling* Hindi multo lang yun. :D

Never try to be someone else. You’ll never succeed. You’ll never be happy. You’ll never be contented. 

Being a copycat is never cool. You are unique. You are different. You are special. You are His Masterpiece.

Dont think that someone else is more blessed than you are.

                      It’s just that, we are blessed in

                               DIFFERENT WAYS

Life has taught me that not everyone who smiles at you that loves you.
Life has taught me that every success multiplies your enemies.
Life has taught me that there are no hopeless situations; it is people that grow hopeless about situation.

, Hey you! Yes you! I don’t know why I am writing you a letter but I just feel the urge to. I don’t know if you will be able to read this but I, really am hoping. I am not good in this but I do believe that I can say whatever I wanna say to you through this. It will be a year since the first time that you and I became classmates. I don’t know if we’ve been friends but I treated you as one. We shared laughters sometime but hey! What happened? Anong nangyari? Bakit ganito na Ngayon? Days passed like seconds at nakita ko na lang ang sarili ko isang araw, asking to spare some of your time para makausap ka. Hindi ko alam ang nangyari kung bakit nagkaganito. Nabagok ba ako o nagka amnesia para malimutan ko kung may mali akong nagawa? The least thing I knew, binlock mo ko sa friends list mo sa fb at kapag kakausapin kita, umiiwas ka. Kinausap kita, sabi mo masyado akong nakakapuno ng notifs mo and you’ll soon block ur other FRIENDS din but Im pretty sure you wont. I know you don’t kc alam kong nagcocomment ka sa mga status’ at kung anu ano pang stuffs. You and others may say that I am bragging too much for this pero kc sa akin, big deal to. Big deal dahil hindi ko naman alam kung bakit naging ganito. I know I am not that some one who the apple of the eye of everyone is. Pero hindi rin kasi ako yung tao na kayang manghula kung bakit mo ginagawa to. This is not about unblocking me. You have the entire means para ma-unblock ako, pero hindi ito tungkol dun. Hypocrite ako kung sasabihin ko na okay lang na nasa block list mo ako forever. Pero ang gusto ko kasi, malaman yung side mo. Kung bakit ganito. Kung bakit kailangan itrato mo ko na parang nangtraydor sayo. Gusto ko bumalik yung dati. I know it wont be easy pero sana kahit kausapin mo lang ako at sabihin sa akin kung bakit ganito. If u’re mad, hindi mo ako kailangan iwasan. Pwedeng pwede mo akong kausapin. Confront me. Gusto ko lang talagang malaman kung bakit, bakit gaito. Makikinig naman ako ee. Wag yung ganito, kasi kahit hindi mo ako sinasaktan physically, ang sakit. At ang hirap na iniiwasan mo ako at galit ka pa nga ata na hindi ko alam yung dahilan. Nung una kitang kinausap tinanong kita, “Yes or No?” and you said “yes” without a second thought. Tanda ko pa kung pano mu yun sinabi. Gusto pa kitang makausap nun pero umalis ka na, siguro kailangan mo muna magisip. Isa pang sinabi mo nung pangalawang beses na nagkausap tayo, “masyado kasing personal Marjorie ee”. Nung sinabi mo yun, hindi agad nag sink in yun sakin kaya hindi ko alam kung anong pwedeng sabihin. And the next thing you said, “ sige ah, uuwi na ako”. Gusto kitang pigilan sana nun, kaso na feel ko na mas ok kung bibigyan kita ng space. Ayoko kasi ipagpilitan yung sarili ko. Pero personal at involve ako, kaya siguro naman pwede ko malamn kung tungkol saan yun. Kung mababasa mo man to, sana bigyan mo ko ng chance na makausap ka. At sana bigyan mo din ng chance yung sarili mo na sabihin sa akin kung ano ng nangyayari. After I write this letter, hindi ko na alam kung ano pang possible na susunod na mangyayari. Kung makakapag decide ka na i-continue yung coldness mo towards me, wala na akong magagawa dun. Hindi ko ipagpipilitan na matanggap mo yung mga imperfections ko, at maiintindihan ko kung mababalewala na lng yung 1 school yr na naging classmates tayo. Pero sana bago man umabot sa kung saan to, sana makausap na kita. Sana masabi mo na kung ano ba talaga yung ikinaiinis o ikinagagalit mo. Para naman kahit hindi mo kailangan, ee kahit pano marinig mo yung side ko. Alam kong alam mo kung sino ka. Hindi ko na inilagay yung name mo dito kasi baka ikinakahiya mo ko. Guto ko din malaman mo na Masaya ako na nakilala kita. At nagpapasalamat ako na binigyan ako ng chance na maging classmate kita. Hindi ka perfect, hindi rin ako perfect. Pero sana etong letter na ginawa ko yung maging way para malaman ko kung ano ba talga yung nasa loob mo. Para bago man lang tayo mag second year ee maliwanag na ang lahat. I hope to hear you soon.

Godbless.

>Majo.

Issang araw … nakita ko ang sarili ko, nanlulumo at nagagalit. Nagagalit sa kinahinatnan ng kalokohang ako lang rin naman ang dahilan. 

Sinabi kong hindi ko na halos kilala kung sino at ano ang tunay kong katauhan. Naging mapang mata ako sa paligid kaya naman, madali akong nadadala sa bawat agos nito.Nakalimutan ko ang napakaraming bagay sa buhay ko na dahilan kung bakit patuloy akong naglalakad, tumatayo kahit paulit ulit na natutumba.

Ahooy!! Ang drama ko. 

Isang gabi … dinala ako ng mga paa ko sa isang taong isa sa nagsilbing lakas ko.

Isang umaga … nagising ako taglay ang birtud. Ang lakas na sumuko, isuko ang sarili ko sa nilalang na magdadala sa akin sa katagumpayan. 

Ngayon ko masasabi …

Kahit konting pinanghahawakan, hahawakan ko na. Di ko na bibitawan :)